کتاب عصاره ی قلبِ آدمی زاد است

چرا کتاب را دوست دارم ؟

به قول رضا امیرخانی در قیدار ص 146 چون « کتاب عصاره ی قلبِ آدمی زاد است » و وقتی با کتابی سر وکار داری با چیزی سر و کار داری که از جان آدمی زاد برمی آید آن هم نه همه ی جان که چکیده و خلاصه و عصاره و برگزیده. و روح ت با روح نویسنده ی کتاب بازی می کند تا که بر که فایق آید.

اینگونه است که اگر کتابی را خواندی که از خدا می گفت خدا را پرستیدی و اگر از غیر خدا می گفت صاحب کتاب یا شیطان و در هر صورت غیرخدار ا پرستیدی.

در سخن گفتن هم همینگونه است اگر مستمع خطیبی الهی بودی در حال عبادتی و خدا پرست و اگر سخندان غیرالهی بود عبادت تو نیز برای غیر الله خواهد بود.

حال خود دانی خواهی گوش و روح خود را  خواندن هر کتابی و شنیدن هر سخنی آزاد بگذار یا انتخاب کن و فقط از الهیون آن هم عاشقان الله خطبه بشنو و کتاب جان بخوان.