حکمت و سکوت : آيت الله جاودان

حکمت و سکوت : آيت الله جاودان

حکمت در شرح حدیث معراج که فرمودید یعنی چه؟ ازکجا بفهمیم که به ما داده شده؟ آیا بر داشتن صمت و رسیدن به حکمت مدت زمانی میتوان تعیین نمود؟ و آیا اگر صمت خود را به فضل خدا حفظ کنیم میتوان امیدوار بود که بواسطه همان صمت به معرفت و یقین و محبت و... که فرمودید به فضل خدا رسید؟

حجت الاسلام و المسلمین جاودان فرمودند : سلام علیکم و رحمة الله ،حکمت یعنی اینکه انسان می فهمد دنیا چه خبر است. دلیل هر چیز را می داند معنای حوادث را می فهمد، معنای دستورات الهی را می فهمد. برای بدست آوردن چنین مرتبت بلندی از فهم داستان سکوت یک روز و دو روز نیست. آدم باید سکوت کند تا خدای متعال راضی شود آنوقت به معرفت و یقین و محبت می رسد    .

http://javedan.ir/search.php?w=سکوت&su=faqs&yf=1387&mf=01&df=01&yt=1392&mt=10&dt=22

صلوات : آيت الله جاودان

صلوات : آيت الله جاودان

صلوات یک دعای مقبول است. اگر ما هم این دعا را انجام دهیم از ما هم قبول است. به گناهانمان نگاه نمی کنند. این دعا از ما هم قبول می شود. بنابراین هرچقدر در نمازمان صلوات بفرستیم، آن بخش از نمازمان قبول است. ما یک دوستی داشتیم که مرد بزرگی بود. آن زمانی که ایشان شهید شد، احتمالا سی و دو سه سالش بود. در هر صورت مرد بزرگی بود. من دعایش را که در جا مستجاب شده بود دیده بودم. همان زمان که دعا کرد در جا مستجاب شد. ایشان در قنوت نمازش همه اش صلوات می فرستاد. من از ایشان یاد گرفتم. هرچه در نمازتان بیشتر صلوات بفرستید، احتمال قبولی آن بخش از نمازتان بیشتر است.

http://aghigh.ir/fa/news/6923/توصیه-استاد-جاودان-دعاي-آيت-الله-بهجت-در-سجده   

قدم اول سلوك - حجت الاسلام والمسلمین شیخ جعفر ناصری

منزل اول

قدم اول سلوك را علماي علم اخلاق، مختلف فرموده‌اند. شايد هم الفاظ متفاوت باشد؛ ولي معنا واحد. بعضي از بزرگان، توبه را منزل اول مي‌دانند، بعضي عزم را و بعضي ديگر يقظه وتنبه و بيداري را. در چند شعر از «سفرنامه» چنين گفته‌ام :

بـايـد  اول به جـهــاد اكبـر

نفـس امـاره كـه از او فـرياد

گرجهادت  همه  «فينا»1 گـردد

نفس مي‌ميرد و تو زنده شـوي

سفري با دل  و جان خواهي كرد

شب چو بنشيني و قرآن خواني

روح تو ميـل پليـدي نكنـد

خاطـرات و خطـرات موهوم

سفري سوي سمـاوات كنـي

عالم قدس به كشف و به يقين نگري

نفس خود را شكني پا و كمر

مي‌دهد خرمن طاعات بباد

چشم تو شاهد و بينا گردد

تا ابد زنده و پاينده شوي

سير با روح و روان خواهي كرد

رمز غيبوبت خود مي‌داني

ميل هرچيز كه ديدي نكند

مي‌شود از دل و جانت معدوم

زنده‌دل كوچ ز اموات كني

علم هميـن اسـت هميـن

شايد بتوان گفت منزل اول، رجوع است به نفس؛ يعني بازگشتي دقيق به گذشته و عملكرد؛ يعني توجهي به خطاها، افراط و تفريط‌ها. اين نوع نگرش، تنبّه و بيداري مي‌آورد. معناي «فَرجَعُوا إِلی أَنْفُسِهِم»2 است؛ همين حالي كه براي قوم ابراهيمعليه السلام ايجاد شد. آنان، با يك رجوع به خود، متوجّه شناعت و قبح امري شدند كه قبلاً انجام مي‌دادند؛ ولي آن را بد نمي‌دانستند، بلكه خوب هم مي‌دانستند.

انصراف از اعمال ناپسند و دوري از افراط و تفريط‌ها و حتي افكار بد، نتيجة يك رجوع است به خويشتن خويش. آدمي همراه اين سيل عظيم اشتغالات نفساني، با غفلت از حق تعالي پيش مي‌‌رود. گمان مي‌كند خوب است به فرمايش بعضي از اساتيد اخلاق و معرفت كه مي فرمود : اين آيه شريفه «قُلْ هَلْ نُنَبِّئُكُمْ بِاْلأَخْسَرينَ أَعْمالاً * الَّذينَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ هُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعًا»3 كمر انسان را مي‌شكند. آدمي، بيچارة قوّة خيال است و در خيالات خود، غوطه‌ور است؛ نه تنها همه كارهاي خود را خوب مي‌پندارد، بلكه گاهي به اطرافيان و دوستان و خانواده خويش -مستقيم يا غير مستقيم- إلقا مي‌كند كه او را تأييد كنند، مدح كنند، به به و چه چه كنند؛ اما اين كه واقعاً آنچه انجام داده است، تعريف دارد يا تقبيح، بايد با ميزاني حقيقي سنجيده شود. انساني كه خيلي اسير خيالات نباشد، انساني كه منصف باشد، دوست دارد جايگاه خويش را بداند، حدّ و حدود كمال و نقص خود را بشناسد، صفات انساني كه در جان و نفس او راسخ شده و صفات بهيمي كه در دل او جاي گرفته است را بشناسد.

http://akhlagh.net/akhlagh/index.php?option=com_content&view=article&id=5552:1391-07-26-19-55-56&catid=730:1391-07-22-17-30-47&Itemid=93

شرايط لازم سیر و سلوك إلی الله - صمت‏

شرايط لازم سیر و سلوك إلی الله

سيزدهم: صمت‏

و آن بر دو قسم است: سكوت عامّ و مضاف، و سكوت خاصّ و مطلق.

سكوت عامّ و مضاف: عبارت است از حفظ لسان از تكلّم به قدر زائد بر ضرورت با مردمان. بلكه سالك بايد اكتفا كند به قدر ضرورت و به أقلّ ما يمكن، و اين صمت در همه دوران سلوك در تمام اوقات لازم است بلكه مى‏توان گفت مطلقا ممدوح است. و اشاره به همين صمت است‏

قوله عليه السّلام انّ شيعتنا الخرس.

[شيعيان ما زبانشان بسته است‏]

و نيز آنچه‏ در «مصباح الشريعة» از حضرت صادق عليه السّلام نقل شده است كه: الصّمت شعار المحبّين، و فيه رضا الرّبّ، و هو من اخلاق الأنبياء و شعار الأصفياء.

[سكوت شعار محبّان است، و خشنودى خدا در آن است، و آن از اخلاق پيامبران و شعار برگزيدگان است‏].

و در حديث بزنطى است از حضرت رضا عليه السّلام: الصّمت باب من ابواب الحكمة، و انّه دليل على كلّ خير.

[سكوت درى از درهاى حكمت است، و رهنماى به هر خيرى است‏].

قسم دوّم، كه سكوت خاصّ و مطلق است عبارت است از: حفظ لسان از تكلّم با ناس در حين اشتغال به اذكار حصريّه كلاميّه، و در غير آن غير مستحسن است.

رسالة لبّ‌اللباب في سيروسلوك أولي‌الألباب ( تالیف علامه طهرانی، ص 126)

http://goharemaerefat.blogfa.com/post/456/رسم-معرفت-(9)   

سکوت یکی از دستورات اساسی این راه است -علامه حسینی طهرانی

سکوت یکی از دستورات اساسی این راه است

علامه حسینی طهرانی تاکید می‌کند: سکوت یکی از دستورات اساسی این راه است. اگر انسان سکوت نکند مطلقاً تمام دارائی‌های نفس و مکتسبات نفس از بین می‌رود. نفس زحمتی کشیده ذکری می‌گوید، عبادتی دارد، من‌باب مثال شبی تا به صبح احیاء داشته، خب این نفس کسب می‌کند؛ اگر سکوت کرد آن برایش محفوظ می‌ماند؛ و آرام و با سکینه، دنبال مکتسبات جدیدی می‌رود؛ و اما اگر سکوت نکرد تمام نفسش به هم می‌خورد...

http://www.farsnews.com/newstext.php?nn=13910709000766

( سکوت در سیره آیت‌الله بهجت(رضوان الله تعالی علیه)

مراقبه شدید آیت‌الله محمد تقی بهجت(رضوان الله تعالی علیه) ( سکوت در سیره آیت‌الله بهجت(رضوان الله تعالی علیه)

 

علامه طهرانی از مراقبه شدید آیت‌الله بهجت(ره) چنین حکایت می‌کند: آیت‌الله حاج شیخ محمد تقی بهجت(ره) از شاگردان مرحوم قاضی بودند و در همان زمان جوانی و صباوت که در مدرسه «سید» حجره داشتند ـ و ظاهراً هفت سال هم در همان مدرسه بودند ـ به قدری در مراقبت و سکوت رعایت داشتند که طلبه‌ای در مدرسه ایشان را نمی‌دید! آقای حاج شیخ عباس قوچانی(ره) می‌فرمود: ما در مدرسه «سید» با ایشان حجره داشتیم (البتّه دو حجره)، و وقتی که آقا شیخ محمد تقی، خدمت مرحوم قاضی ـ رحمة الله علیه ـ‌ رسید و دستورات گرفت، ایشان دیگر همیشه وقتی که می‌خواست از مدرسه برود برای درس و برگردد، عبا را به سر می‌کشید که در راه، کسی اصلاً با او برخورد و صحبت نکند و او را به سلام و علیک مشغول نکند.

 

و بعد می‌فرمودند: به قدری ایشان در این مراقبه شدید بود که وقتی می‌خواست به مدرسه بیاید و به حجره‌اش برود، از آن دری که دالانِ پشت مدرسه به طرف اتاق بالا و فوقانی پلّه داشت، از آنجا می‌رفت نه از توی صحن مدرسه، که به کسی برخورد نکند. و اینها هم مال یکی و دو روز نیست، مال هفت سال تمام است، ایشان این کار را می‌کرد! و خُب نتیجه‌اش را هم خودشان می‌بردند.

http://www.farsnews.com/newstext.php?nn=13910709000766

شرح و بیان برخی از دستورات لازم سلوکی -علامه طهرانی

شرح و بیان برخی از دستورات لازم سلوکی

 

علامه طهرانی شرح برخی از دستورات لازم سلوکی را چنین بیان می‌کند: نخست: پرهیز از زیاده‌‌روی در غذا، خوراک و لذات مادی است؛ سالک نباید غذا زیاد بخورد، نباید پُر بخورد و تا گرسنه نشده نباید غذا بخورد.

 

دوم: از همه اینها مهمتر ریاضت روحی است که انسان نفس و جان خودش را باید در دست خویش داشته باشد و گوش‌مالی بدهد، و او را در هر صراطی وارد نکند!

 

سوم: سکوت کردن و حرف بی‌جا نزدن و زیاد صحبت نکردن، بلکه از صحبت‌های عادی اجتناب کردن، برای سالک جزو دستورات حتمی است.

منبع : http://www.farsnews.com/newstext.php?nn=13910709000766

دهان، باب ‌الله است - در محضر علامه حسن زاده آملی

علامه حسن حسن‌زاده آملی متولد 1307، روحانی مجتهد، عارف، فیلسوف متأله و مدرس دروس حوزوی است، وی که تاکنون 85 بهار را پشت سر گذاشته است، یکی از اساتید مطرح اخلاق است که در فلسفه، عرفان، فقه، اصول، ادبیات، ریاضیات، علم فیزیک و شیمی و بسیار علوم دیگر نیز تخصص دارد. بازخوانی سخنان اخلاقی این عارف بالله که در کتاب «صراط سلوک» جمع‌آوری شده، خالی از لطف نیست.

 

*پرحرفی و قساوت قلب

شیخ طوسی از پیامبر اکرم(ص) نقل می‌کند که آن حضرت فرمودند: «در غیر یاد خدا، زیاد سخن نگویید، زیرا سخن زیاد در غیر یاد خدا، سبب قساوت قلب می‌شود؛ چه اینکه، دورترین مردم از خدا کسی است که قساوت قلب داشته باشد». شیخ طوسی این حدیث را به عنوان اولین حدیث کتاب «امالی» خود قرار داده است و این حکایت از عنایت خاص ایشان به آن حدیث و به این مطلب است.

 

شیخ کلینی نیز، آن را به اندک اختلافی از امام صادق(ع) نقل کرده است که امام صادق(ع) فرمودند: حضرت مسیح(ع) می‌فرمودند: «در غیر یاد خدا، زیاد سخن مگویید، زیرا کسی که در غیر یاد خدا زیاد سخن می‌گویند، قسی‌القلب و سخت دل می‌شوند، گرچه خودشان ندانند».

.........

ادامه نوشته

تكلم و سكوت - از شرح دفتر دل

تكلم و سكوت

نكته عرشى : تكلم و سخن گفتن از رحمت رحمانيه الهيه است ولى سكوت و لب فرو بستن از رحمت رحيميه حق تعالى است لذا آن سفره عام براى همه است ولى اين سفره خاص است كه اهل دل از آن طرفى مى بندند. با داشتن آن ، نفس دائما مشغول است و انصراف از اين نشئه پيدا نمى كند ولى اين موجب انصراف از اين نشئه و موجب انقطاع الى الله است كه و المنصرف بفكره الى قدس الجبروت مستديما لشروق نور الحق فى سره تحقق مى يابد آن اشتغال به غير آورد و اين يكى اشتغال به خويشتن آن انسان را به غير خدا انس مى دهد و اين انس به حق را روزى مى كند. آن انسان را مى ميراند و اين درون را گويا و احيا مى نمايد. آن كثرت آورد و اين وحدت و توحد. آن دنيا را بروز مى دهد و اين قيامت ....

ادامه نوشته