الصّمت أرفع العبادة.سکوت والاترين عبادت

کسی کاین خضر معنی راست دامن گیر چون موسی                   

کف موسی و آب خضر بینی در گریبانش

همه تلقینش آیاتی که خاموشی است تاویلش               

همه تعلیمش اشکالی که نادانی است برهانش

مرا بر لوح خاموشی الف، ب، ت نوشت اول                 

که درد سر زبان است و ز خاموشی است درمانش

نخست از من زبان بستد که طفل اندر نوآموزی                   

چو نایش بی‌زبان باید نه چون بربط زبان دانش

چو ماندم بی‌زبان چون نای جان در من دمید از لب              

که تا چون نای سوی چشم رانم دم به فرمانش

چنان در بوته‌ی تلقین مرا بگداخت کاندر من          

نه شیطان ماند و وسواسش نه آدم ماند و عصیانش

به گوش من فرو گفت آنچه گر نسخت کنم شاید              

صحیفه صفحه‌ی گردون و دوده جرم کیوانش

منبع :  http://rira.ir/rira/php/?page=view&mod=classicpoems&obj=poem&id=4785